Michael Schuurmans

Rainy day, dream away

Niks moeten… wat is het zalig af en toe. Een middag en avond helemaal voor mezelf op mijn laatste vakantiedag. Buiten regent het maar binnen staat m’n kachel op 23gr. De boodschappen zijn binnen en ik hoef nergens meer heen dus comfortabele kleren aan. In dit geval een Gothic kilt. Lekker luchtig en gewoon omdat het kan. Buitenshuis draag ik deze niet want helaas zijn er enkele mannen die denken dat je één of andere leipo bent… afwijkend van het beeld van de jeans dragende, testosteronrijke heteroman… en je nogal raar aan kijken… waar ik me verre van comfortabel bij voel. Maar daar heb ik mijn eigen ‘kasteel’ geen last van.

Mijn buren zijn hardhorend dus de ‘Red Hot Chili Peppers’ (live at Slane Castle) komen lekker luid uit m’n speakers, laptop op schoot en even typen voordat ik ga tekenen. De eerste opzet mislukte dus op naar een tweede poging… ik geef het niet op... terwijl ik al voorzichtig nadenk of ik de mysterieuze dame uit de bus in blauw of sepia ga uitwerken. Een luxe probleem op dit moment.

Af en toe een lekker dansje met mezelf doen en misschien ga ik zelfs headbangen… wellicht een fijn ouwe lullen-tukkie doen… of een middagmatinee met een mooie film? Tot nu toe heeft deze regenachtige zondag alles wat het moet hebben. Tussendoor een wasje draaien en een soepie eten… wachtend op de 5 in de klok.

Alles zen dus… klaar voor de eerste werkdag morgen in het speciaal basisonderwijs… na een bijzondere staycation in de voorjaarsvakantie met onverwachte wendingen. Fijne dagen gehad met mijn zoon aan de pooltafel en een leuk middagje Rotterdam, mijn geboren- en getogenstad, met hem gehad, die we afsloten met broodjes Surinaams en Nasi Moxie Metie. Er ging een wereld voor hem open… en… last but not least… na 12 jaar vriendschap, online via facebook en messenger, heb ik dan eindelijk een echte ontmoeting gehad met Els en de Cultuurhoek in Trois Montagnes bezocht. Als kers op de taart, is er ook al een duo-expositie gereserveerd die zijn vernissage op 18 juli a.s. gaat krijgen. Ze vond het ‘en passant’ niet kunnen dat ik geen website meer had en raadde me aan om op exto een website te openen en zo geschiedde. Veel werk maar ook erg leuk om aan te werken. Wat een week! Maarrr… so far, so good. Ik borrel en bruis!

Hermanus,

Trois Montagnes, 22 februari 2026.

Lees meer >> | 123 keer bekeken

In m'n sas...

Vorig jaar zag ik als een berg op tegen de voorjaarsvakantie, al was het maar een week. Net twee maanden 'op mezelf' als co-ouder, na een paar pittige jaren... ik zat in zak en as. Een jaar later is het  gelukkig een ander verhaal, helemaal in m'n artistieke en sociale sas... en mijn vakantie is omgevlogen, al vierde ik het thuis.

Een collega zei na mijn verse scheiding en verhuizing: 'Trek er maar een jaartje voor uit joh… denk aan jezelf.' 

Ik herinner me dat ik fronste... zo lang? Maar ze had gelijk. Het ging langzaam vooruit, met kleine stapjes, maar regelmatig grepen eenzaamheid en wanhoop me naar de strot. Aan een nieuwe relatie moest ik niet denken… daar was gewoon te veel voor gebeurd. Eerst wonden likken en een nieuw thuis zien te creëren.

Langzaam en beetje bij beetje, lukte dat. Mijn werk was een prettige en nuttige afleiding en naast dat kwam ik ook in een soort van buurtpanel terecht, begeleid door de Sociale Dorpsteams. Bewoners uit mijn buurt, komen met regelmaat samen om van alles en nog wat te bespreken, te organiseren, om zo de verbinding en leefbaarheid te bevorderen in mijn multiculturele wijk. Zo leerde ik steeds meer nieuwe mensen kennen en na de zomervakantie, begon ik ook weer af te spreken met oude vrienden maar ook met nieuwe mensen via facebook.

Ook mijn creatieve kant is weer aan het borrelen en bruisen. Een drieluik over mijn scheiding, is gemaakt, waardoor ik het beter heb kunnen verwerken. Een stuk goedkoper dan een psycholoog. Mijn lach is weer terug en inmiddels lachen mijn ogen weer volop mee. Of zoals Arnold Schwarzenegger het iconisch zei: ‘I’m bàck!’

Lees meer >> | 135 keer bekeken

Ooghonger

Ik wilde stiekem met je dansen maar het ontbrak me aan lef om je te vragen. Het zou ook wel een beetje raar zijn geweest, in een halfvolle, rijdende bus richting Utrecht. In gezelschap van mijn zoon van 12. Bovendien ben ik 47 met 10 jaar ervaring, en jij minimaal 25 jaar jonger.

Lees meer >> | 130 keer bekeken

Borrelen en bruisen

Mijn artistieke bloed borrelt en bruist weer... stroomt met hoge snelheid door mijn aderen. En dat allemaal door een toevalligheid via messenger. Een reactie op een schilderij van mij, met een foto van een bevriende kunstenares die een soortgelijk schilderij was begonnen maar niet had voltooid.

Lees meer >> | 217 keer bekeken

Mozes kriebel

Tjeemig de pemig... de ene dag ben je nog level 57 op een waakvlammetje... de andere dag iemand van 18 met 39 jaar ervaring, vuur en passie op exto.

Een korte blog... toegegeven... maarrr... wordt vervolgd... 

Lees meer >> | 33 keer bekeken