Zondagochtend… lekker uitgeslapen, langzaam koffie gedronken met een Javaanse Jongen op ’t balkon erbij. Geen stress bij mij. Bij mijn zoon was dat helaas een beetje anders. Hij loopt achter met z’n schooltaken en met name wiskunde, heeft de nodige aandacht nodig. Een figuurlijke zweep erover dus, want de overgang naar klas 2, kan in de gevarenzone komen, begreep ik via een mail van zijn mentoren. Gelukkig is hij er van doordrongen dat het anders moet en hij heeft keihard gewerkt dit weekend, uit zichzelf, ten koste van zijn schermtijd.

Omdat hij zo hard had gewerkt, was het tijd voor een beloning, dus met de bus naar Utrecht gegaan om anderhalf uur te poolen. Een drankje en een tosti erbij en knallen met die ballen! Het was leuk en gezellig. Zeker toen we een sympathieke toeschouwer kregen aan onze tafel. Een meisje van ongeveer 6 jaar met mooie krullen, in een paarse prinsessenjurk, vond het allemaal reuze interessant. Ademloos stond ze toe te kijken, net boven de rand van het biljart komend, hoe de ene bal na de andere, in de gaten van de pooltafel verdween. En ineens was ze zelf verdwenen… Ze was erachter gekomen dat de ballen die verdwenen, onder in de tafel weer verschenen en ze bleef gefascineerd bij die plek zitten waar de ballen terugkwamen. Het was aandoenlijk en ze ging ook braaf opzij als we toevallig daar moesten zijn om een bal te stoten. Ik vond het zeer aandoenlijk en moest regelmatig om haar lachen… en haar moeder ook.

De dame uit de bus vordert ondertussen en ik kreeg gisterenavond het idee om er een persoonlijke twist aan te geven in de haarpartij. Al die woeste krullen, schreeuwden bijna om er iets in te verweven… en zo geschiedde. Ik ben er niet ontevreden over en het volgende ideetje om het iets licht surrealistisch te geven, is reeds geboren in mijn hoofd… alleen nog maar even verweven en op naar de finish!

Al met al een lekkere dag. Zo meteen naar m’n potten en pannen om spaghetti te maken met een pittige tomatensaus met gehakt, basilicum en ‘nduja. Een simpele salade erbij en smullen maar. Hierna nog wat tv, even tekenen en dan in de zen-modus voor een eerste werkdag met aansluitend een diner en vergadering bij de Rotary…  en dan zit het weekend er helaas al weer op.

Hermanus,

Driebergen, 8 maart 2026.