Adem in... adem uit...
De merels wekten me niet vandaag. Ik had als een blok geslapen na twee korte nachten en ze wisten dat blijkbaar. Topvogels!
Na boterhammen smeren, het journaal bekijken en een mok pittige koffie, heb ik zoonlief op de trein gezet zodat hij naar zijn school kan, en vervolgens ben ik verder gereden naar mijn school.
Het werd een, eufemistisch gesteld, boeiende dag met o.a. een leerling die de klas niet in kwam omdat hij een ‘bad hair day’ had. Never a dull day in het speciaal basisonderwijs. Er waren meerder conflictjes gedurende de (donder!)dag maar uiteindelijk, dankzij goed teamwerk, hebben we goed en vrolijk kunnen afsluiten.
Via de mail, vernam ik dat de visitekaartjes op tijd bezorgd lijken te worden en zo werd het uiteindelijk een mooie lentedag. Vrolijk fluitend ben ik naar huis gereden en verbaasde me weer eens over het eerste nummer van de shuffle van mijn ‘Mike’s list’… alsof deze mijn ‘mood’ kan ruiken (Just Breathe ). Ik kreeg een creatief idee voor in de keuken… Tagliatelle met kip, roomkaas, sjalotje, knoflook en spinazie… en wat kruidelarij. Uitvoering geslaagd. De Zweedse kok is er niks bij!
Straks, als mijn zoon op bed ligt, heb ik hopelijk nog een beetje energie om verder te gaan met mijn mysterieuze dame uit de bus. Ze vordert langzaam maar gestaag… misschien komt er wat blauw bij… misschien ook niet. Het leuke van vrij werken… het kan alle kanten op zolang je 'open' blijft staan. Haar ‘ziel’ heb ik bijna te pakken, maar dan wordt het tricky, want als ik die ziel te pakken denk te hebben, wordt het een kwestie van wikken over wat ik nog toe wil voegen… te wegen wanneer ik het werk kan loslaten en de wijsheid hopen te hebben om dat laatste op tijd te doen, zodat het portret een tekening blijft en geen kopie wordt van de foto.
Good night & good luck!
Hermanus,
Driebergen, 5 maart 2026.
